May mga taong nakakainis talaga at ang sarap pakyuhin harap-harapan sa mukha. Sorry ah. Lamoyan. Paparinggan kita, ayaw kasi kita diretsahin kasi di tayo ganun ka-close para di magka-ilangan kapag nasabi ko sayo ng diretso. Sorry ganito ka din naman. Pag natamaan ka, edi ok. Di pa naman tayo nagkakaaway kaso ang sarap mong pitikin sa ilong e. Wag ka masyadong confident. Akala mo lahat natutuwa sayo, yung iba lang. Pasalamat ka friendly ka at madami kang kaclose. Isa pa, ang taray taray mo palagi. Di man sakin pero feeling ko araw-araw kang may kaaway. Marunong ka ba ngumiti? Yung ganito :D, hindi ganito :) Wankovah! tangnamo ah.

Dito na ulit ako sa bahay. 4 days lang muna ako dito tapos babalik ako dun sa pinanggalingan ko (bahay ni brothah from another mothah). Ayoko kasi dito sa bahay namin kasi mainit plus walang magawa. Nakakasawa kasi. Eh dun, daming tao. Kahit puro batang makukulit, palag din basta may magawa. Ang ayoko lang dun e tumataba ako. 5 days pa lang ako dun e tumaba agad ako. Tangina, naiispoiled kasi ako dun e. Pero ayos lang, masaya naman. Di ko naman sila tinetake for granted. Ang akin lang e hindi dapat tanggihan ang grasya. Ang swerte ko nga kasi kahit di ko sila kapamilya, tinuring nila ko na parang kapamilya na rin, pati kapuso, pati kapatid. :)

May dalawang klase lang naman ng lalaki e.. yung isa nagdodota, yung isa hindi. :)

Kung maka-lait/husga/makapagsabi ka naman ng malandi/maharot/madrama/OA yung mga housemate e akala mo hindi ka ganun. Baka naman ganun ka din, wala ka nga lang sa loob ng bahay ni kuya at hindi ka napapanood ng sarili mo. KUPAL!